Kirsten Knip kiest voor Frankrijk

Op de Facebook-pagina van “Les Mariannes – Stade Français Paris Saint Cloud” kregen we het goede nieuws te lezen dat Kirsten Knip op auto-reisafstand van “thuis” het komende seizoen zal uitkomen voor deze Franse club.

Kirsten houdt wel van een feestje: HUMBA!

Het als 12e van de 15 teams geëindigde team verwelkomt Kirsten als hun nieuwe libero. De eindstand in de competitie doet een beetje vreemd aan en diverse teams liggen wat betreft behaalde punten wat verder uit elkaar dan je zou verwachten, maar waar sommige teams 28 wedstrijden hebben gespeeld (14 tegenstanders x 2), zijn er ook teams die er maar 26 hebben gespeeld en zelfs een team wat er 25 speelde. Twee extra gewonnen wedstrijden erbij had zomaar een 8e plek kunnen betekenen voor Les Mariannes. Het gaat een interessant jaar worden met onder andere ook Tessa Polder bij Le Cannet (in 2020/21 als 4e geëindigd).

 

Bron: Facebook-pagina van Les Mariannes

Maret Grothues naar Panathinaikos (Griekenland)

Na twee jaar bij Aydın in Turkije te hebben vertoefd, gaat Maret nu aan de slag bij  Panathinaikos in Griekenland. De afgelopen 3 seizoenen eindigde het team als derde, maar de in 1908 opgerichte club kende veel grote successen en behaalde zelfs vaak het landskampioenschap. Het damesteam speelt ook af en toe mee in de CEV Challenge Cup, hoewel de laatste deelname wel alweer 11 jaar geleden was.

Maret bevestigde de transfer naar de Griekse superclub (meer dan alleen volleybal) zelf op haar instagram account @maret1988.

De 1 meter 80 kleine passer/loper speelde sinds 2008 al ruim meer dan 300 interlands met het Nederlands Nationale team en is de huidige aanvoerder van de Volleybaldames.

Tessa Polder naar Le Cannet (F)

Tessa Polder verruilt ASPTT Mulhouse in de Elzas en gaat naar Volero le Cannet aan de zonnige Franse Middellandse zeekust. Le Cannet ligt op een paar kilometer van Cannes en de 1 meter 89 lange middenaanvalster Tessa verlaat daarmee de Franse kampioen en zal de gelederen van de als vierde geëindigde club gaan versterken.

In de Franse competitie waren de verschillen tussen de teams dit seizoen erg groot. Mulhouse was echt het supertopteams met 77 verdiende punten. De vrij grote groep “middenmoters” hadden  een mooie onderlinge strijd met punten variërend van 32 – 49 (Le Cannet en Cannes) en dan had je nog Nantes (59) en  Beziers (63). Mougins haalde 18 punten en France Avenir 2024 haalde slechts 2 punten. Bij Le Cannet zal Tessa gaan proberen het gaatje richting de top 3 te gaan dichten.

Hier kun je de uitslag van de competitie van 2020/21 vinden: LIJST.

Op het einde van het seizoen verloor ze haar basisplaats nog aan Georgia Lamprousi, maar “Ze was niettemin een belangrijk onderdeel van het team door een positieve energie te ontwikkelen”, waardeert coach François Salvagni.
Tessa zegt het volgende over Mulhouse: “Mijn beste herinneringen in Mulhouse waren de titel en de overwinning in de Coupe de France”Ik heb echt genoten van het ontdekken van de Elzas. Volgend seizoen speel ik cannet. Dus je ziet me nog steeds in Frankrijk. Inmiddels heb ik de training hervat met het Nederlands elftal waarmee we de Nations League voorbereiden “die van 25 mei tot en met 20 juni wordt gespeeld in Rimini, Italië.”

Bron: website van Mulhouse, Christian Entz

Ook Juliët Lohuis blijft Allianz MTV Stuttgart trouw

Nadat Hester Jasper voor komend seizoen al was (her)bevestigd (ze heeft immers een 2-jarig contract), is nu ook de tweede Nederlandse speelster officieel bevestigd. Juliët Lohuis zal ook in 2021/22 in Stuttgart blijven uitkomen voor het blauwe team.

De 24-jarige, 1 meter 90 lange middenaanvalster heeft voor haar derde seizoen getekend. Juliët “Hans” Lohuis is erg geliefd bij het publiek en samen met ongeveer de helft van het huidige team gaat ze komend seizoen proberen de titel binnen te halen. Ze wordt binnen het team “Hans” genoemd, omdat ze zich ooit aan Maria voor de grap voorstelde als “Hans”, omdat ze het een beetje beu was steeds “Juliët” te zeggen, wetende dat Duitsers daar ietwat moeite mee hebben om uit te spreken.

Afgelopen seizoen wist Stuttgart in de playoffs de titel niet binnen te slepen, mede door Juliët’s blessure en ook de afwezigheid van Krystal Rivers. 2 Sterke pilaren van het team ontbraken daardoor, wat misschien de titel heeft gekost (het blijft een beetje speculeren natuurlijk).

Het team voor komend seizoen ziet er voorlopig als volgt uit:

 

Bron: Allianz MTV Stuttgart

Foto: Stefan Gertheinrich fotografie

Iris Scholten naar USC Münster

Via de officiële facebook pagina van USC Münster meldde de 21-jarige uit Nijmegen afkomstige Iris Scholten dat ze komend jaar bij de club in Münster gaat spelen.

De 1m91 lange diagonaal speelde het afgelopen seizoen nog voor NawaRo Straubing (2020/21). Daarvoor speelde ze twee jaar samen met Myrthe Schoot, een van de libero’s van ons nationale team, bij de Rote Raben in Vilsbiburg.

Met NawaRo Straubing behaalde ze de 7e plaats in de competitie van 2020/21 met net 1 puntje meer dan de Akense club de Ladies in Black. Münster, normaal gesproken een middenmoter, haalde de play-offs niet en belandde op de 9e plek. Iris hoopt daar komend seizoen weer verandering in aan te brengen en weer te kunnen vechten om een goede plaats in de play-offs.

Bron: Facebook pagina van USC Münster

Nika Daalderop nog een jaartje bij Novara

Officieel bevestigd door Novara: Nika blijft nog een jaar in Novara!

Samen met Sara Bonifacio, Christina Chirichella, Britt Herbots en Micha Hancock heeft de Amsterdamse Nika Daalderop haar contract verlengd bij de Italiaanse topclub Igor Gorgonzola Novara.

Marrit Jasper naar Cuneo Granda Volley (IT)

Vanuit Italië bereikte ons het bericht dat de transfer van Marrit Jasper van Brescia naar Cuneo Granda Volley is bevestigd.
De club publiceerde op haar website het volgende bericht (vrij vertaald):
Vanwege de goede indruk die de 25-jarige nationaal team speelster Marrit Jasper maakte bij Banca Valsabbina Millenium Brescia is de eerste bevestigde toetreding tot het team van seizoen 2021/22 bevestigd: “Het dragen van het Cuneo-shirt is een belangrijke stap voorwaarts voor mijn carrière”

Continue reading “Marrit Jasper naar Cuneo Granda Volley (IT)”

Avital Selinger maakt longlist Oranje bekend

Zoals eerder gemeld zal de Volleyball Nations League dit jaar in een bubble worden gespeeld. Elk deelnemend land mag tot 20 spelers meenemen, maar als een speler eenmaal de bubble verlaat, is terugkeer niet toegestaan. De hele VNL zal zich afspelen in het Italiaanse Rimini en wel van 25 mei t/m 20 juni met de finales op 24 en 25 juni. De Nevobo is nog bezig om ervoor te zorgen dat het thuisfront de wedstrijden van de Volleybaldames wel live kan bekijken. Meer nieuws hierover volgt zodra we het hebben.

Na de VNL volgt het EK, maar dat begint pas op 15 Augustus, dus de Nederlandse speelsters hebben bijna 2 maanden geen wedstrijden en dat zal velen wat benodigde rust geven.

Continue reading “Avital Selinger maakt longlist Oranje bekend”

Yvon Beliën verlengt bij Firenze

Op Yvon’s Instagram account lazen we maandag dat ze voor een jaar heeft bijgetekend bij Il Bisonte Firenze.

De uit Budel (Noord Brabant) afkomstige Yvon Beliën heeft tijdens haar internationale carriëre Duitsland, Italië en Turkije aangedaan en tekent nu voor het eerst een tweede keer bij dezelfde club bij:

  • 2013/14 Ladies in Black Aachen (D)
  • 2014/15 SSC Palmberg Schwerin (D)
  • 2015/16 River Volley Piacenza (IT)
  • 2016/17 Liu Jo Nordmeccanica Modena (IT)
  • 2017/18 Bursa BB (TUR)
  • 2018/19 Besiktas (TUR)
  • 2019/20 Galatsaray (TUR)
  • 2020/21 Il Bisonte Firenze (IT)
  • 2021/22 Il Bisonte Firenze (IT)

 

Lonneke Slöetjes stopt definitief

Lonneke Slöetjes stopt definitief met topvolleybal. Na 302 interlands laste ze vanwege de Covid-19 pandemie een welverdiende pauze in en tijdens die rustperiode besloot ze dat die tijdelijke pauze een definitief einde wordt. De nu 30-jarige in Lichtenvoorde wonende Slöetjes, kiest hiervoor om bij haar familie te kunnen zijn. Lonneke is een van de meest succesvolle speelsters uit de Nederlandse volleybalgeschiedenis.


Lonneke in actie (klik op de foto voor een eerbetoon van de Nevobo aan Lonneke op Youtube)

De in Varsseveld geboren Lonneke Slöetjes (1,92m) speelde achtereenvolgens in haar geboortedorp, toen bij Longa’59 in Lichtenvoorde, toendertijd een van de topteams in Nederland. Na drie jaar Eredivisie vanuit haar woonplaats verhuisde ze naar Oldenzaal om voor Pollux te spelen, ook weer in de eredivisie. Met zowel Longa’59 als Pollux werd ze tweede in de Eredivisie. Het team van Martinus maakte in die jaren trouwens de dienst uit vanwege het met internationals gevulde team (iets wat de Nevobo na seizoen 2020/21 ook weer wilt gaan doen trouwens).

De diagonaal kwam daarna terecht bij het Duitse USC Münster en vervolgens bij het Italiaanse Busto Arsizio. Helaas was ze dat jaar geblesseerd en kon ze niet spelen vanwege een schouderblessure. Lonneke Slöetjes keerde toen terug naar Duitsland en speelde een jaar bij SSC Schwerin (2014-2015). Bij Schwerin kwam ze helemaal tot har recht en dat bleef niet onopgemerkt en een jaar later tekende ze bij een van ‘s werelds beste clubs: Vakifbank Istanbul.

Samen met de toenmalige bondcoach van Nederland, coach Giovanni Guidetti, won Lonneke in vier seizoenen twee keer de Champions League en twee keer het WK voor clubteams. Ze werd drie keer kampioen in de Turkse competitie en won ook nog twee keer de Turkse beker. Ze werd in de Champions League en in de Turkse competitie verkozen tot beste diagonaal. In seizoen 2019/20 verruilde ze Vakifbank voor het Italiaanse Scandicci, waar ze het na 1 jaar voor gezien hield. Getriggerd door de Corona-pandemie besloot ze om een korte sabbatical in te lassen om op adem te komen en eens goed na te denken over de toekomst, maar die pauze blijkt dus nu een definitief einde te zijn geworden.

Hoewel Lonneke in 2008 haar debuut maakte in Oranje op de Montreux Masters, speelde ze in 2009 en 2010 geen interlands, maar dat werd daarna wel anders! Vanaf 2011 t/m 2020 was ze een vaste waarde in de vrouwenselectie. Ze groeide naar een ongekend niveau en vanaf 2015 behoorde Slöetjes tot de beste aanvalsters ter wereld. Onder leiding van Giovanni Guidetti, bij zowel haar club Vakifbank als Oranje, werd ze de belangrijkste aanvalster van ons nationale team.

Oranje speelde de sterren van de hemel op het EK 2015 in eigen land en in het Rotterdamse Ahoy speelde het de finale tegen Rusland, wat voor 11.000 toeschouwers helaas toch iets te sterk bleek te zijn.

Maar de aansluiting met de wereldtop was gemaakt en enkele maanden later stonden de volleybaldames in de finale van het OKT voor de spelen in Rio de Janeiro. Wederom was Rusland te sterk, maar het ticket was binnen en Nederland ging eindelijk weer naar de Olympische Spelen! Voor het eerst in 20 jaar deden we weer mee! In 1996 behaalden de dames de vijfde plaats op dit mondiale toernooi, terwijl de heren zelfs, zoals bekend, olympisch kampioen werden.

Tijdens de Olympische Spelen in Rio behaalde de Guidetti-girls de halve finale, die tegen China gespeeld moest worden. China, de latere Olympisch kampioen, won die wedstrijd en in de zogenaamde troostfinale om het brons waren de Verenigde Staten te sterk en werd er dus net naast het brons gegrepen.

Een positieve noot is wel dat Lonneke Slöetjes in 2016 uitgeroepen werd tot de beste diagonaal van het OKT, van de World Grand Prix én van de Olympische Spelen. Een mooi lijstje, waar ze zeker trots op mag zijn.

Na het plotselinge vertrek van Giovanni Guidette nam zijn voormalige assistent Jamie Morrison het over en wonnen de dames wederom zilver op het Europees Kampioenschap in 2017 en eindigde het team als vierde op de Wereldkampioenschappen in 2018, de hoogste plaats die ze ooit hebben bereikt.

Maar daarna gaat het minder goed. Bondscoach Morrison besluit om de dames wat vrij te geven na het veel te drukke clubseizoen, champions league en allerlei andere toernooien (CEV-cup, nationale bekers, challenge cups, wk voor teams, world cup) en te gaan werken aan een bredere basis. De VNL wordt afwisselend gespeeld met de vaste bekende namen en andere talenten uit de eredivisie en de buitenlandse competities. De bedoeling was om een grote selectie klaar te stomen voor het EK en natuurlijk het aankomende OKT in Italië. Nederland speelde helaas een teleurstellend EK en de eerste kans op een olympisch ticket werd gemist door met 3-0 van Italië te verliezen. De herkansing om zich te kwalificeren voor de spelen in Japan was in Apeldoorn in januari 2020 en helaas ging het ook in Apeldoorn mis. Nadat Jamie Morrison werd ontslagen na het teleurstellende OKT en EK moest de interim bondscoach Giovanni Caprara de dames in eigen land naar de spelen zien te krijgen. Hij slaagde er zoals bekend niet in. Lonneke Slöetjes maakte na het verloren OKT het seizoen af bij Scandicci en ongemerkt was daarmee haar volleybalcarriere ook ten einde.

In een interview met de Nevobo zegt Lonneke:

“Het afgelopen jaar heb ik gezocht naar drijfveren en motieven om weer te gaan spelen. De kriebels om weer te gaan spelen kwamen echter niet. Ik merk dat ik veel energie haal uit andere dingen die op mijn pad komen en die ik kan leren, bijvoorbeeld op het gebied van mijn studie. Daarnaast wil ik ook graag bij mijn familie in de buurt zijn nu. Ik ben heel dankbaar voor alles wat ik heb mogen meemaken. De successen met Oranje en Vakifbank zullen mij altijd bijblijven. En natuurlijk ook de vele vriendschappen die ik aan het volleybal heb overgehouden. Het is helemaal goed zo.”

Maret Grothues reageert:

“Lonneke was echt een speelster van wereldklasse. Met haar samen hebben we veel hoogtepunten beleefd! Ze won onder andere de Champions League en het WK voor clubteams en werd vaak benoemd tot ‘Meest Waardevolle Speelster’ of ‘Beste Diagonaal’ van grote toernooien. Ondanks al deze successen is ze een van de meest bescheiden mensen die ik ken. Zowel binnen als buiten het veld is ze een zeer prettig persoon die altijd voor mensen klaarstaat. Het was een eer om naast haar in het veld te staan en we gaan haar missen. Ze kan terugkijken op een heel mooie, succesvolle carrière!”

En ook Giovanni Guidetti heeft er mooie woorden voor over:

“Toen ik startte als bondscoach bij het Nederlands team was Lonneke een grote verrassing voor mij. Ik had geen goed beeld van wie zij was en wat ze kon, totdat Gil (Ferrer Cutino, assistent-bondscoach een paar jaar geleden) mij riep en zei: kom eens kijken naar deze diagonaal, zij is ongelooflijk. Ik zag haar aanvallen en zei: wow, wie is dat? En vanaf dat moment wist ik meteen hoe belangrijk zij zou worden voor Oranje. Ik heb haar toen direct laten contracteren bij Vakifbank en dat was het begin van een geweldig verhaal.

In mijn carrière heb ik veel geweldige speelsters mogen coachen, maar ‘Lonny’ staat echt in de top van mijn lijst omdat ik nog nooit een speelster heb meegemaakt die zo geliefd was. De staf, de fans, haar teamgenoten, iedereen hield van haar. Ze kwam altijd vrolijk naar de training, werkte altijd hard en gaf altijd alles wat ze in zich had. Echt een geweldig voorbeeld en een geweldig persoon. Ze was een speelster met nog meer menselijke kwaliteiten dan volleybaltechnische kwaliteiten, en dat zegt veel over iemand die zoveel heeft bereikt.

Lonneke zit in mijn hart en in mijn herinneringen en ik gebruik haar als rolmodel en voorbeeld voor jonge talenten. Ze werd binnen korte tijd een van de beste diagonalen ter wereld en deed dat met een houding om te leren en om zichzelf constant te verbeteren.

Daarnaast was ze altijd bescheiden en dat maakt haar tot zo’n groot kampioen. Ze keek nooit om naar wat ze had bereikt, maar was iedere dag bezig om beter te worden. Dit is een les voor iedereen en dit maakt dat ze voor mij een plek krijgt tussen de meest excellente atleten waar ik ooit mee heb gewerkt.”

Tenslotte een reactie van Joop Alberda, technisch directeur  van de Nevobo:

“Lonneke is een speelster die ambitie, verantwoordelijkheid en perfectionisme samenbracht en die zeldzame mix van eigenschappen maakt haar tot een bijzondere topsporter. Ze is altijd zeer bescheiden gebleven en ik vermoed dat ze zelf niet beseft hoe groot ze was als speelster. Haar bijdrage aan het Nederlandse volleybal wordt met grote letters bijgeschreven in de geschiedenis van onze sport. De Nevobo staat altijd voor haar klaar om haar te helpen nu ze aan een nieuwe fase in haar leven begint.”

Lonneke’s reis langs clubs:

  • 2001-2005 VCV Varsseveld
  • 2005-2009 Longa ’59 Lichtenvoorde
  • 2009-2011 Pollux Oldenzaal
  • 2011-2013 USC Münster
  • 2013-2014 Unendo Yamamay Busto Arsizio
  • 2014-2015 SSC Schwerin
  • 2015-2019 Vakifbank Istanbul
  • 2019-2020 Scandicci

Gewonnen prijzen:

  • 2 x goud Champions League (2017 en 2018)
  • 1 x zilver Champions League
  • 2 x goud WK voor clubs (2017 en 2018)
  • 1 x brons WK voor clubs
  • 3 x goud Turkse league
  • 2 x goud Turkse beker

Grote toernooien met Oranje (een samenvatting):

  • EK (2011, 2015, 2017, 2019)
  • WK (2014, 2018)
  • Olympische Spelen (2016)
  • World Cup (2019)

Gewonnen prijzen:

  • 2 x zilver EK (2015 & 2017)
  • 1 x brons World Grand Prix 2016
  • 4e op Olympische Spelen 2016
  • 4e op WK 2018

Eervolle vermeldingen:

  • Beste diagonaal Turkse competitie – seizoen 2015-2016
  • Beste diagonaal Olympische Spelen 2016
  • Beste diagonaal World Grand Prix 2016
  • Beste diagonaal Olympisch kwalificatietoernooi Tokio 2016
  • Beste diagonaal EK 2015 & 2017
  • Beste diagonaal Champions League 2017
  • 2 x Ingrid Visser award
  • GOAT award Volleybalkrant.nl
  • MVP van de Bundesliga in Duitsland
  • Talent van het jaar Eredivisie Nederland

Bron: diverse bronnen, o.a. Nevobo, FIVB, CEV, diverse clubwebsites