Ook Juliët Lohuis blijft Allianz MTV Stuttgart trouw

Nadat Hester Jasper voor komend seizoen al was (her)bevestigd (ze heeft immers een 2-jarig contract), is nu ook de tweede Nederlandse speelster officieel bevestigd. Juliët Lohuis zal ook in 2021/22 in Stuttgart blijven uitkomen voor het blauwe team.

De 24-jarige, 1 meter 90 lange middenaanvalster heeft voor haar derde seizoen getekend. Juliët “Hans” Lohuis is erg geliefd bij het publiek en samen met ongeveer de helft van het huidige team gaat ze komend seizoen proberen de titel binnen te halen. Ze wordt binnen het team “Hans” genoemd, omdat ze zich ooit aan Maria voor de grap voorstelde als “Hans”, omdat ze het een beetje beu was steeds “Juliët” te zeggen, wetende dat Duitsers daar ietwat moeite mee hebben om uit te spreken.

Afgelopen seizoen wist Stuttgart in de playoffs de titel niet binnen te slepen, mede door Juliët’s blessure en ook de afwezigheid van Krystal Rivers. 2 Sterke pilaren van het team ontbraken daardoor, wat misschien de titel heeft gekost (het blijft een beetje speculeren natuurlijk).

Het team voor komend seizoen ziet er voorlopig als volgt uit:

 

Bron: Allianz MTV Stuttgart

Foto: Stefan Gertheinrich fotografie

Volleyball Nations League tijdschema Volleybaldames

De Volleyball Nations League die van 25 mei t/m 25 juni door de dames wordt gespeeld heeft het volgende tijdschema voor het Nederlands Nationale Team in petto:

Dag Tijd Wedstrijd
25 mei 10:00 Nederland – België
26 mei 10:00 Nederland– Duitsland
27 mei 12:00 Rusland – Nederland
31 mei 10:00 Thailand – Nederland
1 juni 18:00 Verenigde Staten – Nederland
2 juni 19:30 Nederland– Servië
6 juni 12:00 Japan – Nederland
7 juni 18:00 Polen – Nederland
8 juni 13:00 Canada – Nederland
12 juni 16:00 China – Nederland
13 juni 13:00 Italië – Nederland
14 juni 13:00 Nederland– Dominicaanse Republiek
18 juni 21:00 Turkije – Nederland
19 juni 19:30 Brazilië – Nederland
20 juni 18:00 Korea – Nederland
24 juni ??:?? Halve finale 1
24 juni ??:?? Halve finale 2
25 juni ??:?? Troostfinale
25 juni ??:?? Finale

Zoals je kunt zien zijn het telkens 3 speeldagen achter elkaar, gevolgd door 3 wedstrijdvrije dagen. Het is iets compacter dan toen de VNL nog vrij te bezoeken was (de laatste keer was in 2019). De 3 tussenliggende dagen worden gevuld met 3 dagen wedstrijden van de mannen, dus als je zowel in de wedstrijden van de dames als die van de heren geïnteresseerd bent, dan ben je van 25 mei t/m 23 juni elke dag onder de pannen met alleen al de voorronden. Elke dag! Maar voor de goede orde, het is dus steeds 3 dagen achter elkaar de vrouwen en dan 3 dagen achter elkaar de mannen en zo door t/m 23 juni.

De volleybaldames spelen dus tegen elk ander deelnemend team vanaf dinsdag 25 mei t/m zondag 20 juni en als ze zich plaatsen voor de halve finales, dan is op donderdag 24 juni de halve finale en op vrijdag 25 juni de troostfinale of echte finale.

De Mannen spelen op 26 juni de halve finale en op 27 juni de troost- en echte finale.

Bron: Volleyball.world

Iris Scholten naar USC Münster

Via de officiële facebook pagina van USC Münster meldde de 21-jarige uit Nijmegen afkomstige Iris Scholten dat ze komend jaar bij de club in Münster gaat spelen.

De 1m91 lange diagonaal speelde het afgelopen seizoen nog voor NawaRo Straubing (2020/21). Daarvoor speelde ze twee jaar samen met Myrthe Schoot, een van de libero’s van ons nationale team, bij de Rote Raben in Vilsbiburg.

Met NawaRo Straubing behaalde ze de 7e plaats in de competitie van 2020/21 met net 1 puntje meer dan de Akense club de Ladies in Black. Münster, normaal gesproken een middenmoter, haalde de play-offs niet en belandde op de 9e plek. Iris hoopt daar komend seizoen weer verandering in aan te brengen en weer te kunnen vechten om een goede plaats in de play-offs.

Bron: Facebook pagina van USC Münster

Lonneke Slöetjes stopt definitief

Lonneke Slöetjes stopt definitief met topvolleybal. Na 302 interlands laste ze vanwege de Covid-19 pandemie een welverdiende pauze in en tijdens die rustperiode besloot ze dat die tijdelijke pauze een definitief einde wordt. De nu 30-jarige in Lichtenvoorde wonende Slöetjes, kiest hiervoor om bij haar familie te kunnen zijn. Lonneke is een van de meest succesvolle speelsters uit de Nederlandse volleybalgeschiedenis.


Lonneke in actie (klik op de foto voor een eerbetoon van de Nevobo aan Lonneke op Youtube)

De in Varsseveld geboren Lonneke Slöetjes (1,92m) speelde achtereenvolgens in haar geboortedorp, toen bij Longa’59 in Lichtenvoorde, toendertijd een van de topteams in Nederland. Na drie jaar Eredivisie vanuit haar woonplaats verhuisde ze naar Oldenzaal om voor Pollux te spelen, ook weer in de eredivisie. Met zowel Longa’59 als Pollux werd ze tweede in de Eredivisie. Het team van Martinus maakte in die jaren trouwens de dienst uit vanwege het met internationals gevulde team (iets wat de Nevobo na seizoen 2020/21 ook weer wilt gaan doen trouwens).

De diagonaal kwam daarna terecht bij het Duitse USC Münster en vervolgens bij het Italiaanse Busto Arsizio. Helaas was ze dat jaar geblesseerd en kon ze niet spelen vanwege een schouderblessure. Lonneke Slöetjes keerde toen terug naar Duitsland en speelde een jaar bij SSC Schwerin (2014-2015). Bij Schwerin kwam ze helemaal tot har recht en dat bleef niet onopgemerkt en een jaar later tekende ze bij een van ‘s werelds beste clubs: Vakifbank Istanbul.

Samen met de toenmalige bondcoach van Nederland, coach Giovanni Guidetti, won Lonneke in vier seizoenen twee keer de Champions League en twee keer het WK voor clubteams. Ze werd drie keer kampioen in de Turkse competitie en won ook nog twee keer de Turkse beker. Ze werd in de Champions League en in de Turkse competitie verkozen tot beste diagonaal. In seizoen 2019/20 verruilde ze Vakifbank voor het Italiaanse Scandicci, waar ze het na 1 jaar voor gezien hield. Getriggerd door de Corona-pandemie besloot ze om een korte sabbatical in te lassen om op adem te komen en eens goed na te denken over de toekomst, maar die pauze blijkt dus nu een definitief einde te zijn geworden.

Hoewel Lonneke in 2008 haar debuut maakte in Oranje op de Montreux Masters, speelde ze in 2009 en 2010 geen interlands, maar dat werd daarna wel anders! Vanaf 2011 t/m 2020 was ze een vaste waarde in de vrouwenselectie. Ze groeide naar een ongekend niveau en vanaf 2015 behoorde Slöetjes tot de beste aanvalsters ter wereld. Onder leiding van Giovanni Guidetti, bij zowel haar club Vakifbank als Oranje, werd ze de belangrijkste aanvalster van ons nationale team.

Oranje speelde de sterren van de hemel op het EK 2015 in eigen land en in het Rotterdamse Ahoy speelde het de finale tegen Rusland, wat voor 11.000 toeschouwers helaas toch iets te sterk bleek te zijn.

Maar de aansluiting met de wereldtop was gemaakt en enkele maanden later stonden de volleybaldames in de finale van het OKT voor de spelen in Rio de Janeiro. Wederom was Rusland te sterk, maar het ticket was binnen en Nederland ging eindelijk weer naar de Olympische Spelen! Voor het eerst in 20 jaar deden we weer mee! In 1996 behaalden de dames de vijfde plaats op dit mondiale toernooi, terwijl de heren zelfs, zoals bekend, olympisch kampioen werden.

Tijdens de Olympische Spelen in Rio behaalde de Guidetti-girls de halve finale, die tegen China gespeeld moest worden. China, de latere Olympisch kampioen, won die wedstrijd en in de zogenaamde troostfinale om het brons waren de Verenigde Staten te sterk en werd er dus net naast het brons gegrepen.

Een positieve noot is wel dat Lonneke Slöetjes in 2016 uitgeroepen werd tot de beste diagonaal van het OKT, van de World Grand Prix én van de Olympische Spelen. Een mooi lijstje, waar ze zeker trots op mag zijn.

Na het plotselinge vertrek van Giovanni Guidette nam zijn voormalige assistent Jamie Morrison het over en wonnen de dames wederom zilver op het Europees Kampioenschap in 2017 en eindigde het team als vierde op de Wereldkampioenschappen in 2018, de hoogste plaats die ze ooit hebben bereikt.

Maar daarna gaat het minder goed. Bondscoach Morrison besluit om de dames wat vrij te geven na het veel te drukke clubseizoen, champions league en allerlei andere toernooien (CEV-cup, nationale bekers, challenge cups, wk voor teams, world cup) en te gaan werken aan een bredere basis. De VNL wordt afwisselend gespeeld met de vaste bekende namen en andere talenten uit de eredivisie en de buitenlandse competities. De bedoeling was om een grote selectie klaar te stomen voor het EK en natuurlijk het aankomende OKT in Italië. Nederland speelde helaas een teleurstellend EK en de eerste kans op een olympisch ticket werd gemist door met 3-0 van Italië te verliezen. De herkansing om zich te kwalificeren voor de spelen in Japan was in Apeldoorn in januari 2020 en helaas ging het ook in Apeldoorn mis. Nadat Jamie Morrison werd ontslagen na het teleurstellende OKT en EK moest de interim bondscoach Giovanni Caprara de dames in eigen land naar de spelen zien te krijgen. Hij slaagde er zoals bekend niet in. Lonneke Slöetjes maakte na het verloren OKT het seizoen af bij Scandicci en ongemerkt was daarmee haar volleybalcarriere ook ten einde.

In een interview met de Nevobo zegt Lonneke:

“Het afgelopen jaar heb ik gezocht naar drijfveren en motieven om weer te gaan spelen. De kriebels om weer te gaan spelen kwamen echter niet. Ik merk dat ik veel energie haal uit andere dingen die op mijn pad komen en die ik kan leren, bijvoorbeeld op het gebied van mijn studie. Daarnaast wil ik ook graag bij mijn familie in de buurt zijn nu. Ik ben heel dankbaar voor alles wat ik heb mogen meemaken. De successen met Oranje en Vakifbank zullen mij altijd bijblijven. En natuurlijk ook de vele vriendschappen die ik aan het volleybal heb overgehouden. Het is helemaal goed zo.”

Maret Grothues reageert:

“Lonneke was echt een speelster van wereldklasse. Met haar samen hebben we veel hoogtepunten beleefd! Ze won onder andere de Champions League en het WK voor clubteams en werd vaak benoemd tot ‘Meest Waardevolle Speelster’ of ‘Beste Diagonaal’ van grote toernooien. Ondanks al deze successen is ze een van de meest bescheiden mensen die ik ken. Zowel binnen als buiten het veld is ze een zeer prettig persoon die altijd voor mensen klaarstaat. Het was een eer om naast haar in het veld te staan en we gaan haar missen. Ze kan terugkijken op een heel mooie, succesvolle carrière!”

En ook Giovanni Guidetti heeft er mooie woorden voor over:

“Toen ik startte als bondscoach bij het Nederlands team was Lonneke een grote verrassing voor mij. Ik had geen goed beeld van wie zij was en wat ze kon, totdat Gil (Ferrer Cutino, assistent-bondscoach een paar jaar geleden) mij riep en zei: kom eens kijken naar deze diagonaal, zij is ongelooflijk. Ik zag haar aanvallen en zei: wow, wie is dat? En vanaf dat moment wist ik meteen hoe belangrijk zij zou worden voor Oranje. Ik heb haar toen direct laten contracteren bij Vakifbank en dat was het begin van een geweldig verhaal.

In mijn carrière heb ik veel geweldige speelsters mogen coachen, maar ‘Lonny’ staat echt in de top van mijn lijst omdat ik nog nooit een speelster heb meegemaakt die zo geliefd was. De staf, de fans, haar teamgenoten, iedereen hield van haar. Ze kwam altijd vrolijk naar de training, werkte altijd hard en gaf altijd alles wat ze in zich had. Echt een geweldig voorbeeld en een geweldig persoon. Ze was een speelster met nog meer menselijke kwaliteiten dan volleybaltechnische kwaliteiten, en dat zegt veel over iemand die zoveel heeft bereikt.

Lonneke zit in mijn hart en in mijn herinneringen en ik gebruik haar als rolmodel en voorbeeld voor jonge talenten. Ze werd binnen korte tijd een van de beste diagonalen ter wereld en deed dat met een houding om te leren en om zichzelf constant te verbeteren.

Daarnaast was ze altijd bescheiden en dat maakt haar tot zo’n groot kampioen. Ze keek nooit om naar wat ze had bereikt, maar was iedere dag bezig om beter te worden. Dit is een les voor iedereen en dit maakt dat ze voor mij een plek krijgt tussen de meest excellente atleten waar ik ooit mee heb gewerkt.”

Tenslotte een reactie van Joop Alberda, technisch directeur  van de Nevobo:

“Lonneke is een speelster die ambitie, verantwoordelijkheid en perfectionisme samenbracht en die zeldzame mix van eigenschappen maakt haar tot een bijzondere topsporter. Ze is altijd zeer bescheiden gebleven en ik vermoed dat ze zelf niet beseft hoe groot ze was als speelster. Haar bijdrage aan het Nederlandse volleybal wordt met grote letters bijgeschreven in de geschiedenis van onze sport. De Nevobo staat altijd voor haar klaar om haar te helpen nu ze aan een nieuwe fase in haar leven begint.”

Lonneke’s reis langs clubs:

  • 2001-2005 VCV Varsseveld
  • 2005-2009 Longa ’59 Lichtenvoorde
  • 2009-2011 Pollux Oldenzaal
  • 2011-2013 USC Münster
  • 2013-2014 Unendo Yamamay Busto Arsizio
  • 2014-2015 SSC Schwerin
  • 2015-2019 Vakifbank Istanbul
  • 2019-2020 Scandicci

Gewonnen prijzen:

  • 2 x goud Champions League (2017 en 2018)
  • 1 x zilver Champions League
  • 2 x goud WK voor clubs (2017 en 2018)
  • 1 x brons WK voor clubs
  • 3 x goud Turkse league
  • 2 x goud Turkse beker

Grote toernooien met Oranje (een samenvatting):

  • EK (2011, 2015, 2017, 2019)
  • WK (2014, 2018)
  • Olympische Spelen (2016)
  • World Cup (2019)

Gewonnen prijzen:

  • 2 x zilver EK (2015 & 2017)
  • 1 x brons World Grand Prix 2016
  • 4e op Olympische Spelen 2016
  • 4e op WK 2018

Eervolle vermeldingen:

  • Beste diagonaal Turkse competitie – seizoen 2015-2016
  • Beste diagonaal Olympische Spelen 2016
  • Beste diagonaal World Grand Prix 2016
  • Beste diagonaal Olympisch kwalificatietoernooi Tokio 2016
  • Beste diagonaal EK 2015 & 2017
  • Beste diagonaal Champions League 2017
  • 2 x Ingrid Visser award
  • GOAT award Volleybalkrant.nl
  • MVP van de Bundesliga in Duitsland
  • Talent van het jaar Eredivisie Nederland

Bron: diverse bronnen, o.a. Nevobo, FIVB, CEV, diverse clubwebsites

Anniek Siebring naar Finland

Anniek Siebring verruilt VFB Sühl komend seizoen voor een club in de Finse competitie. Ze een éénjarig contract getekend bij LP Viesti Salo, een club die zich in de laatste jaren steeds hoog wist te kwalificeren.

De uit het Drentse Sleen afkomstige 23-jarige Siebring kwam in Nederland uit voor Lycurgus en VC Sneek. Bij VC Sneek was Anniek erg succesvol in de Eredivisie. In 2018 koos ze voor nog een stap omhoog en vertrok ze naar de Duitse competitie. Ze tekende een contract bij VFB Sühl, waarmee ze de afgelopen twee seizoenen in de eerste Bundesliga speelde. Het afgelopen seizoen speelde ze daar samen met Hester Jasper, die dus nu naar Stuttart is vertrokken.

De toenmalige Nederlandse bondscoach Jamie Morrison had Anniek opgemerkt bij VFB Sühl en in de zomer van 2019 kreeg ze de kans om nog meer indruk te maken binnen Oranje. Ze maakte haar debuut in oranje in de Volleyball Nations League.

Hoewel Anniek het laatste seizoen nog vocht tegen degradatie, zal ze in Finland hoogstwaarschijnlijk voor het eremetaal gaan strijden. En hoewel de Finse competitie niet heel hoog aangeschreven staat, zal de Sleense passer-loper bij LP Salo wel de kans krijgen om uit te komen in de Champions League, mits ze de competitie winnend afsluiten. Heel veel kans zullen ze overigens niet maken in de Champions League, want in 2019/20 werd de poulefase afgesloten zonder ook maar een punt gewonnen te hebben.

Femke Stoltenborg naar Schwerin

Femke Stoltenborg wordt bij SSC Palmberg Schwerin de opvolgster van Britt Bongaerts. Britt vertrekt naar het Poolse Lotz. Femke maakte op Facebook een videoboodschap waarin ze het nieuws aankondigde. Hier kun je het bericht bekijken: het bericht.

Femke Stoltenborg speelde afgelopen afgebroken seizoen samen met libero Kirsten Knip in de Roemeense competitie voor CSM Volei Alba Blaj. Voor Roemenië had Femke al zes seizoenen in Duitsland gespeeld bij onder andere Allianz MTV Stuttgart en Ladies In Black Aachen. Ook heeft ze ook nog in de Italiaanse en Poolse competities gespeeld.

De 1,90 lange spelverdeelster was als basisspeelster van grote waarde voor haar Roemeense team, waarmee ze het tot de groepsfase van de Champions League schopte. Toen het seizoen abrupt stopte kreeg Volei Alba Blaj het landskampioenschap toegewezen.

Afgelopen maart maakte Femke nog bekend te stoppen bij Oranje. Haar hoogtepunten bestonden uit twee EK-medailles en de net niet bronzen plak (vierde plek dus) op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. Jamie Morrison verkoos Femke Stoltenborg steeds minder vaak ten gunste van Britt Bongaerts en na 244 interlands gooide ze de handdoek in de ring voor wat betreft de oranje Volleybaldames.

Femke Stoltenborg is met haar 28 jaar echter nog niet uitgerangeerd en ze heeft te kennen gegeven actief te blijven bij een club. In 2020/21 maakt ze dus haar rentree in de Bundesliga 1, bij SSC Palmberg Schwerin. De coach van Schwerin, de Duitse bondscoach Felix Koslowski, nam dit seizoen afscheid van beide spelverdeelsters. Denise Hanke besloot helemaal te stoppen met volleybal en Britt Bongaerts vertrekt naar Polen. Schwerin heeft inmiddels al twee nieuwe spelverdeelsters, want naast Femke Stoltenborg zit ook de Duitse Denise Imoudu bij de selectie. Denise speelde eerder onder andere bij de Ladies in Black, samen met Kirsten Knip, Marrit Jasper en Nicole Oude Luttikhuis. De laatstgenoemde komt Femke komend seizoen ook weer tegen, want Nicole gaat haar tweede seizoen in bij deze Duitse topclub.

Britt Bongaerts naar Lotz

Na 2 succesvolle seizoenen bij Schwerin verruilt de 23-jarige Limburgse Britt Bongaerts Duitsland voor Polen. Ze wordt de tweede spelverdeelster naast de inmiddels 30-jarige Aleksandra Pasznik in de poolse kampioen van 2019: LKS Commerceon Lódz.

Britt startte haar profcarrière bij TalentTeam Papendal en in 2014 begon ze bij vijfvoudig Nederlands kampioen Eurosped TVT, waar ze in dat jaar de tweede plaats om de landstitel won. In 2015 speelde ze een seizoen bij het noodlijdende Ladies in Black om daarna een jaartje in Münster te spelen. In seizoen 2017/18 kwam ze voor een seizoen terug bij het vernieuwde Ladies in Black Aachen om vervolgens twee jaar bij SSC Palmberg Schwerin (2018/2019 en 2019/2020) te spelen. Samen met Schwerin won ze twee keer de Duitse supercup, ook nog de Duitse beker en werd ze tweede om de landstitel. Met Schwerin speelde ze ook Europees in de Champions League. Met Schwerin speelde Britt het afgebroken seizoen 2019/20 19 wedstrijden en eindigde abrubt, maar toch aan kop van de competitie. Tijdens het WK van 2018 werd ze met Nederland vierde en in het EK van 2019 speelde Britt met de volleybaldames in de kwartfinale tegen Turkije, wat helaas het eindstation was voor het Nederlandse team.

Net als vele andere internationals kreeg Britt in het begin van 2020 noodgedwongen veel tijd om met haar familie en vrienden door te brengen. Nog nooit was ze zo lang thuis geweest.

Dagmar Boom verruilt Eurosped voor Suhl

De Limburgse Dagmar Boom verlaat de Nederlandse competitie en gaat het grote buitenlandse avontuur aan. Net als enkelen voor haar zal ze beginnen bij VFB Sühl. Zo maakte vorig jaar Hester Jasper dezelfde overstap en ook Marrit Jasper maakte voor haar zus diezelfde keuze. Ook Anniek Siebring speelde in het afgebroken seizoen voor de Duitse hekkensluiter. Sühl eindigde in de afgebroken competitie van 2019/20 op de laatste plaats, maar zal niet degraderen. Van Anniek Siebring wordt verwacht dat ze zeker nog een seizoen naast Boom zal spelen.

foto: peelenmaasvenray.nl

Dagmar speelde in 2015/16 nog bij het Limburgse Peelpush in het tweede damesteam in de 1e divisie, maar van 2016-2018 speelde ze bij het Talent Team Papendal en van 2018-2020 bij Team Eurosped. De nu 20-jarige en 1m82 lange Dagmar maakte in 2017 als passer/loper haar debuut als 17-jarige al bij de Volleybaldames, toen ze meespeelde op de Montreux Volley Masters.

Op de officiële website van Sühl vertelt Dagmar: “Ik ben heel blij dat ik voor Sühl in de Bundesliga kan spelen. Het is een nieuw avontuur en een nieuwe uitdaging. Ik kan niet wachten om met het nieuwe team te trainen en hopelijk voor veel fans te spelen. Ook in Duitsland wil ik bewijzen dat ik met heel mijn hart volleybal. Mijn favoriete Duitse woord is niet voor niets vechtlust (kampfgeist)!”

Laura de Zwart verruilt Dresdner SC voor Suhl

Laura de Zwart zal komend seizoen haar lopende contract bij Dresdner SC niet uitwerken en heeft gekozen voor VfB Suhl LOTTO Thüringen. In onderling overleg hebben Dresdner SC en de Nederlandse midden besloten het contract te verbreken.

Ondanks het vertrek spreekt de trainer van DSC Alexander Waibl positief over de samenwerking met de 1 meter 98 lange Laura: “Laura is een talentvolle 21 jaar jonge speelster, die haar weg wel zal vinden. Het was leuk om met haar samen te werken. Komend seizoen zou Laura niet de speeltijd krijgen, die ze nodig heeft om te groeien en we begrijpen daarom haar beslissing“.

Het afgelopen seizoen was Laura naast Ivana Mrdak en Camilla Weitzel de derde middenaanvalster en wilde in de Duitse Bundesliga ervaring opdoen. Vanwege een miniskusblessure kon ze in het begin van het seizoen niet spelen. Komend seizoen heeft DSC al drie andere middens (Camilla Weitzel, Monique Strubbe en Madeleine Gates) en daarom heeft Laura samen met DSC besloten om DSC te verlaten.

Bij VfB Suhl LOTTO Thüringen wilt Laura de Zwart verder werken aan haar sportieve doelen: “Ik denk dat meer speeltijd belangrijk is voor mijn ontwikkeling als volleybalster en ik geloof dat deze beslissing mij helpt om die doelen sneller te bereiken.“, aldus 21-Jährige en tot de DSC-fans zei ze nog het volgende: „Ich danke Allen beim DSC sowie den Fans dafür, dass sie uns in der vergangenen Saison so unterstützt haben.“

In seizoen 2019/20 speelden Aniek Siebring en Hester Jasper bij Suhl en anderen gingen hen voor, zoals ook Hester’s zus Marrit (2016/17) en 9 jaar geleden (2011/12) Laura Dijkema. Dagmar Boom speelt komend seizoen samen met Laura in dit opstapteam, zoals het begrijpelijkerwijs ook wel wordt genoemd. Dagmar is een oude bekende, want in 2016/17, 17/18 speelden deze twee al samen bij Talentteam Papendal, in 2018/19 bij Eurosped en na een onderbreking van een jaartje zien de twee elkaar dus weer in Suhl.

Bron tekst: DSC

Myrthe Schoot tekent voor vierde jaar bij de Rote Raben

Op de site van de Rote Raben uit Vilsbiburg stond afgelopen week te lezen dat Myrthe Schoot voor haar vierde jaar tekent (in 2011/12 is ze haar internationale carrière bij deze club begonnen). Ook blijft de Belgische Jodie Guilliams, die in het Belgische nationale team overigens ook libero is, net als Myrthe.

De inmiddels 31 jarige Schoot neemt met haar ervaring een voortrekkersrol in. Myrthe speelt inmiddels al tien jaar in de Duitse Bundesliga 1 en kwam 329 keer voor Oranje uit bij de Volleybaldames. Myrthe vertelt naar aanleiding van haar contractverlenging: „Ik ben blij om terug te keren naar Vilsbiburg. Ons laatste seizoen kwam abrupt ten einde en mijn doel is hier nog niet behaald. Ik hoop dat we samen onze dromen kunnen waarmaken en alles krijgen wat in het team zit. Ik voel me hier goed, ik hou van de mensen en de cultuur van de Rote Raben.

De 20 jaar jonge diagonaal Iris Scholten verlaat overigens na 2 jaar het team. Waar zij naartoe gaat is niet bekend gemaakt.

Foto: Andreas Geißer

Bron: roteraben.de