Yvon Beliën naar Firenze

Yvon Beliën keert na 3 seizoenen in Turkije terug naar Italië. De 26-jarige Beliën heeft eerder bij Piacenza (15/16) en Liu Jo Nordmeccanica Modena (16/17) gespeeld en zal nu gaan spelen voor Il Bisonte Firenze. In Turkije speelde de afgelopen drie jaar voor Bursa (17/18), Besiktas (18/19) en het afgelopen, afgebroken seizoen voor Galatasaray.

Yvon is weer gretig naar de bal en zegt in een interview op de clubwebsite: “Met de dag word ik enthousiaster en ongeduldiger om naar Florence te komen. Ik mis tijdens deze coronapandemie het volleybal echt en kan niet wachten tot we weer mogen spelen. We hebben een jong team, rijk aan talent. Ik ben ervan overtuigd dat we tijdens het seizoen veel kunnen groeien en verbeteren.”

Robin de Kruijf tekent wederom voor Imoco

Robin de Kruijf heeft wederom haar contract verlengd bij de Italiaanse topclub Imoco Volley Conegliano. Ze zal komend seizoen voor de vijfde keer op rij uitkomen voor dit team.

Vanaf 2011 speelt de Kruijf internationaal. Ze startte met twee seizoenen voor Dresdner SC en na een seizoen bij Piacenza in Italië, gevolgd door twee jaar bij Vakifbank in Turkije. In 2016 startte ze haar carrière als “the queen” bij Conegliano. Ze is de “veteraan” bij Imoco, omdat ze er al het langst speelt. Ze is de publiekslieveling en met haar bekende humor is ze een graag geziene speelster.

Robin kwam in de afgelopen jaren veelvuldig uit voor de volleybaldames, het Nederlands Nationale Team. Daarmee won ze drie keer zilver op het Europees Kampioenschap. Met Imoco Volley Conegliano won ze al drie keer het landskampioenschap, twee keer de Coppa Italia en drie keer de Supercoppa. In seizoen 2019/20 won Imoco vervolgens ook nog het WK voor clubteams.

Helemaal probleemloos verliep haar carrière bij Imoco trouwens niet. In maar liefst twee seizoenen miste ze de laatste wedstrijden door blessures. Hierdoor miste ze deelname in een Champions League finale en het WK van 2018, waar Nederland net het brons miste en vierde werd.

Maar ze is terug en hoe! Fitter dan ooit was ze samen met Conegliano de topfavoriet voor het winnen van de Italiaanse competitie en de Champions League. Geheel verdiend werd De Kruijf op het WK voor clubs gekozen tot “beste midden” in het fictieve dreamteam. Omdat Covid19 roet in het eten gooide, kon Imoco het seizoen niet afmaken en niet alle prijzen winnen waar ze een claim op had gelegd. En juist dat was voor veel speelsters de belangrijkste reden om bij te tekenen voor nog een seizoen. Naast Robin de Kruijf tekenden ook Joanna Wolosz, Paola Egonu, Miriam Sylla, Raphaela Folie, Monica de Gennaro en Kim Hill bij, waardoor hoofdcoach Davide Santarelli blijft beschikken over de supersterke basis. Een van de sterke nieuwkomers in Conegliano is de Texaanse McKenzie Adams, die twee jaar bij de Ladies in Black speelde onder Saskia van Hintum, gevolgd door twee jaar bij Schwerin, onder Felix Koslowski. Bij deze twee teams speelde zij onder andere met Britt Bongaerts, Nicole Oude Luttikhuis, Femke Stoltenborg, Nika Daalderop en Tessa Polder. Adams stond twee jaar geleden op het verlanglijstje voor het Amerikaanse Nationale Team van hun stercoach Karch Kiraly, maar kon niet toezeggen vanwege een schouderblessure. Dat Imoco komend seizoen het team is om in de gaten te houden voor meerdere kampioenschappen, moge duidelijk zijn!

Op de website van Conegliano zegt Robin: “Ik ben erg blij om mijn ervaring bij Conegliano voort te kunnen zetten en bij het grootste gedeelte van het team te kunnen blijven. We hebben een hele bijzondere groep en het is fantastisch om nog een jaar samen te kunnen spelen,”.

 

Marrit Jasper naar Brescia (IT)

Komend seizoen zal Marrit Jasper uitkomen in de Italiaanse series A voor het Banca Valsabbina Millenium Brescia. De in 1996 in Sneek geboren Friezin begon haar carrière bij het VC Sneek, waar ze van 2012 tot 2016 uitkwam voor de eredivisionist en twee nationale kampioenschappen wist te winnen, maar ook een keer de beker en twee supercups. Daarna verhuisde Marrit naar het buitenland en wel naar Sühl in Duitsland. Na Sühl kwam ze uit voor Dresden en won daar de Duitse beker. Van 2018-2020 speelde Marrit bij de Ladies in Black uit Aachen onder oud-international Saskia van Hintum. En in het komende seizoen kan Marrit dus aan de slag in “het grote Italië”.

Bron: volleynews.it

Floortje Meijners tekent jaartje bij bij Monza

Floortje Meijners blijft ook komend seizoen bij haar club van 2019/20: Saugella Monza. De 32-jarige Floortje speelde het overgrote deel van haar carrière in Italië, maakte een uitstapje bij Galatasaray en hield een seizoen (17/18) pauze vanwege haar zwangerschap en bevalling van zoon Filip, maar keerde daarna terug naar de Italiaanse competitie.

Floortje was lange tijd niet te zien als speelster van het nationale team, omdat ze in 2007 te kennen had gegeven meer vrijheid te willen hebben dan haar leven uitsluitend in het teken van volleybal te willen stellen. Hoewel meerdere bondscoaches haar vroegen terug te keren, lukte het de Italiaan Caprara eind 2019 pas. Floortje speelde in het tweede OKT van januari 2020 mee om Nederland alsnog te kwalificeren voor de spelen van Tokio, maar zoals bekend heeft Nederland dat niet gehaald.

Saugella Monza is bezig om ook voor seizoen 2020/21 een sterk team op de been te brengen. De sterke middenmoter stond vijfde toen de competitie werd afgebroken, maar de ambitie om hoger te eindigen is er zeker. Naast Floortje Meijners staan inmiddels ook de Belgische Laura Heyrman, de Duitse Hanna Orthmann en de Italiaanse internationals Anna Danesi, Beatrice Parrocchiale en Alessio Orro onder contract.

Floortje zegt: “De club heeft voor komend seizoen weer een competitief team en daar ben ik blij mee. Het is een ambitieuze club met dezelfde doelen. Ik ben blij dat veel van mijn huidige teamgenoten ook blijven, want ik heb een geweldige tijd met hen gehad. Ik bedank de club en groet onze fans.”

Nicole Koolhaas naar Perugia in Italië

Nicole Koolhaas komt in seizoen 2020/21 uit in de Serie A in Italië. Ze gaat het van degradatie geredde Perugia versterken. Perugia had in seizoen 2019/20 slechts 12 punten uit 19 wedstrijden gehaald en stond op de voorlaatste plaats in de ranglijst, maar omdat er niet gedegradeerd zal worden in Italië, komt Nederlands langste middenspeelster Nicole hierdoor toch uit op de hoogste Italiaanse niveau.

Hiervoor speelde de 29 jarige Nicole voor Yesilyurt in Turkije. Nicole Koolhaas zegt over haar transfer: ,,Door de coronacrisis en de economische effecten daarvan is het onduidelijk hoe het in Turkije allemaal gaat lopen. Ik had nog wel een jaartje in Turkije willen spelen, maar kreeg voor volgend seizoen geen aanbieding en ben blij dat ik de kans krijg om komend seizoen in Italië te spelen.”

Nicole’s carrière omvat teams uit Frankrijk, Zwitserland, Roemenië en Turkije en ze speelt al 10 jaar bij de Volleybaldames. Voor het grote publiek is ze ook bekend geworden, omdat zij tijdens het zingen van ons volkslied, het Wilhelmus altijd met gebarentaal vertaalt voor haar dove zus.

Annick Meijers nog een jaar bij Chieri ‘76 (IT)

Annick Meijers zal ook komend seizoen uitkomen in de Serie A bij Chieri ’76. De lange passer-loper verlengt daarmee haar contract met een jaar en speelt komend jaar haar tweede seizoen op rij in het Italië.

Nederland – Brazilië tijdens de VNL op 28-5-2019

De nu 20-jarige Annick Meijers stapte vorig seizoen van het Talent Team Papendal over naar naar Italië. Annick kwam ook uit bij Jong Oranje en bewees een waar talent te zijn als passer-loper én diagonaal. Onder Jamie Morrison maakte ze afgelopen zomer haar debuut bij het grote Oranje en ze viel daarbij op met haar lengte en power. En dat bleef bij buitenlandse clubs niet onopgemerkt, waardoor ze de stap kon maken naar één van de sterkste competities uit Europa: Italië.

Hoewel de 1,88 lange Meijers in haar eerste jaar als international nog niet zeker was van een basisplaats, kwam ze toch regelmatig het veld in tijdens invalbeurten. Annick zegt op de website van de club: “Ik ben blij dat ik mijn eerste profseizoen voor Chieri ’76 heb mogen spelen. Alle mensen van de club hebben mij op mijn gemak gesteld en daar ben ik ze erg dankbaar voor.” Ze erkent dat ze nog flink kan groeien, maar het was een leerzaam jaar op zowel persoonlijk als technisch vlak.

Het team van Chieri ’76 lijkt op weg om grotendeels de huidige selectie te houden. Naast Annick Meijers heeft ook de Belgische Kaja Grobelna en Estse Kertu Laak hun contract bij de Italiaanse club verlengd. Chieri ’76 eindigde in de afgebroken competitie in de middenmoot op de zevende plaats.

Yvon Beliën verruilt Galatsaray (Tur) voor Firenze (IT)

De uit Budel afkomstige Yvon Beliën verruilt Turkije komend seizoen voor Italië (edit 4 mei ’20: volgens de vbk is dit nog een gerucht. Edit 17 mei ’20: Yvon heeft het zelf bevestigd op haar Instagram-acount). De 1 meter 88 lange middenspeelster zal in seizoen 2020-2021 spelen voor het voormalige team van Laura Dijkema en Nika Daalderop die respectievelijk naar Lokomotiv Kaliningrad en Novara verhuizen. De 26-jarige vaste kracht van Oranje werd met Galatsaray derde in de competite van het afgebroken seizoen 2019/20.

 

  • 2020/21 Il Bisonte Firenze (IT)
  • 2019/20 Galatsaray HDI Sigorta (TUR)
  • 2018/19 Besiktas (TUR)
  • 2017/18 Bursa BBSK (TUR)
  • 2016/17 Liu Jo Nordmeccanica Modena (IT)
  • 2015/16 River Volley Piacenza (IT)
  • 2014/15 Schweriner SC (D)
  • 2013/14 Ladies in Black, Aachen (D)
  • 2010/13 Imato VC Weert (NL)
  • 2009/10 Summa Peelpush (NL)
  • 2008/09 Ledub Volleybal (NL)

Edit: d.d. 17-5 bevestigd door Yvon op haar Instagram account!

Bron: Volleybal.it

Nika Daalderop naar Novara

Nika Daalderop blijft in Italië en zal bij Igor Gorgonzola Novara gaan spelen. De afgelopen 2 seizoenen speelde ze naast Laura Dijkema (die naar Rusland vertrekt) bij Il Bisonte Firenze.

Nika met de andere Volleybaldames tijdens de WGP in 2017 in Apeldoorn

Stefano Lavarini wordt de nieuwe coach van het grotendeels vernieuwde team. Verder wordt de naam van het jonge Belgische talent Britt Herbots genoemd. Cristina Chirichella is de enige speelster die een jaar heeft bijgetekend.

Continue reading “Nika Daalderop naar Novara”

Laura Dijkema naar Rusland

Laura Dijkema maakt de overstap naar een ander land en vanwege de hele Corona-lockdown speelde ze haar laatste wedstrijd voor Il Bisonte Firenze dus op 23 februari al. Echt afscheid heeft ze daarom ook niet kunnen nemen van het altijd enthousiaste publiek, wat ze heel jammer vindt. Laura maakte liet ook meteen haar nieuwe club voor seizoen 2020/21 weten: Lokomotiv Kaliningrad (Rusland).

Laura stond bijna drie jaar onder contract in Firenze, waar ze de laatste twee seizoen samen met Nika Daalderop speelde. Ze zegt vervolgens: “Het is een historische beslissing dat de competitie stopt, maar we zitten met z’n allen in een crisis waar gezondheid zo veel belangrijker is dan sport. Het is een terecht besluit”, aldus Laura Dijkema (30).

Laura Dijkema begint dus bij het Russische Lokomotiv Kaliningrad. De stad Kaliningrad is een exclave van Rusland, tussen Polen en Litouwen in.

De club Lokomotiv Kaliningrad speelde dit seizoen in de Champions League en eindigde daarin als derde in poule B achter Scandicci en Vakifbank, wat het hoge niveau van deze club aangeeft.

Bron: worldofvolley

Italië overklast Nederland in belangrijkste wedstrijd van het jaar

Het is Nederland niet gelukt om het ticket te bemachtigen voor de Olympische Spelen. De eerste van twee kansen liet Oranje helaas onbenut en moest het toezien dat Italië – welverdiend – in een overvolle arena in Catánia met het ticket er vandoor ging. Het had een duel tussen twee grootmachten moeten worden, maar aangemoedigd door een enorm Italiaans leger van fans, liet het Italiaanse team niets heel van de volleybaldames. Er werd met een eerloze 3-0 verloren: 25-23, 25-17 en 25-22.

Het hele seizoen was er al uitgekeken naar de wedstrijd van het jaar: Italië – Nederland en dat het geen makkelijke wedstrijd zou worden voor Nederland, was ook al duidelijk, want Italië was na een paar magere jaartjes weer helemaal terug aan de top. De hal was ruim voor aanvang van de wedstrijd al tot de nok gevuld met 5000 toeschouwers, waaronder ook enkele Nederlandse fans.

Waar de eerste twee wedstrijden op Sicilië nog netjes met 3-0 voor Nederland werden afgehandeld, ging het allesbeslissende duel op de zondag voor Oranje iets stroever. Oranje startte wederom met de inmiddels bekende namen, maar had al snel een valse start en kwam met 4-1 achter. De servicepass liet te wensen over en Laura kon derhalve de aanvalsters niet goed aanspelen. Beide landen waren uiterst serieus bezig en bij de eerste technische timeout (8-4) waren er al in totaal drie challenges gebruikt, in het voordeel van Italië nog wel. Het was zeker niet de schuld van de temperatuur in de hal, want tegen alle verwachtingen in, werkte de airco wel. Italië had zich duidelijk beter voorbereid en alle aanvallen van onze kant werden goed doorzien en afgeblokt. Aan Italiaanse kant waren het vooral, zoals verwacht, Egonu en Sylla die voor de punten zorgden. Nederland was niet opgewassen tegen deze twee kanonnen. Laura Dijkema werd verwisseld door Britt Bongaerts en het leek toen iets beter te lopen. Ook Robin de Kruijf scoorde enkele keren heel goed en was op dat moment zelfs de topscorer van Oranje. Lonneke Slöetjes kon een paar puntjes pakken uit de service, maar vanuit de aanval kam Lonneke weinig tot scoren. Met Nika Daalderop weer in het veld voor Maret Balkestein-Grothues kon Oranje terug komen tot 15-15, maar dankzij eigen fouten nam Italië weer een voorsprong van 3 punten (19-16). Nederland kon die achterstand niet meer wegwerken en bij 24-20 leek de race gelopen: 24-20. Toch kon Nederland nog twee puntjes scoren en de Italiaanse bondscoach Mazzanti nam een time-out. Uiteindelijk maakte Egonu het zakelijk af en verloor Oranje de eerste set met 25-23.

De tweede set werd gestart met Britt Bongaerts in de spelverdeling. Zoals de eerste set al liet zien, kwam Italië er dankzij hun aanval veel beter door en had bij de eerste technische timeout de leiding met 8-6. De Italiaanse stoomtrein leek goed op stoom, maar bij 13-8, was het Anne Buijs die Nederland weer op het spoor bracht. Maar Egonu was niet te stoppen. Keer op keer was er voor de Nederlandse verdediging geen ontkomen aan en kwam de bal loei- en loeihard op de grond terecht. Egonu heeft zo’n ontzettend hooge aanval, dat de blokkering gewoonweg de hoogte niet kon bereiken om die ballen af te stoppen. Was het niet een rechtstreekse smash op de grond, dan was het wel een bal via de handen van de blokkering: bijna elke bal die Egonu aanraakte resulteerde in een punt. Celeste Plak en Kirsten Knip kwamen als versterking / verversing het veld nog in, maar Italië was onder juich gejuich van de duizende fans gewoonweg niet te stoppen. Italië pakte ook de tweede set en wel met 25-17.

Er was wel tegenstand verwacht, maar een 2-0 achterstand was niet gepland! Er moest nu toch echt gescoord gaan worden, wilden we nog kans maken op een vijfsetter. Met Nika Daalderop en Kirsten “Knippi” Knip probeerde Jamie Morrison nog voor een verrassing te zorgen, maar bij Italië lukte echt alles. Heel even kon Nederland nog even bijkomen, mede dankzij Celeste Plak (17-16) en rond de “big points” was de spanning te snijden. Een aanval van Anne Buijs, die een doorbraak had moeten zijn, werd door middel van een blokkering afgewimpeld en Italië kwam daardoor op 24-22 in plaats van dat het 23-23 werd. Helaas werd een eigen aanval buiten de antenne om gespeeld en ging de derde set roemloos met 25-23 wederom naar Italië.

Italië is al door naar Tokyo, einde verhaal. De eerste kans op een Olympisch ticket is verspeeld en het is nu zaak om op het tweede en laatste OKT wel dat ticket te behalen, maar eenvoudig zal dat niet worden, want ook Turkije en Polen zijn nog in de strijd om dat ticket verwikkeld. Maar eerst volgen nu het EK en de World Cup nog en vervolgens begint het clubseizoen dan ook weer.