Avital Selinger maakt longlist Oranje bekend

Zoals eerder gemeld zal de Volleyball Nations League dit jaar in een bubble worden gespeeld. Elk deelnemend land mag tot 20 spelers meenemen, maar als een speler eenmaal de bubble verlaat, is terugkeer niet toegestaan. De hele VNL zal zich afspelen in het Italiaanse Rimini en wel van 25 mei t/m 20 juni met de finales op 24 en 25 juni. De Nevobo is nog bezig om ervoor te zorgen dat het thuisfront de wedstrijden van de Volleybaldames wel live kan bekijken. Meer nieuws hierover volgt zodra we het hebben.

Na de VNL volgt het EK, maar dat begint pas op 15 Augustus, dus de Nederlandse speelsters hebben bijna 2 maanden geen wedstrijden en dat zal velen wat benodigde rust geven.

Continue reading “Avital Selinger maakt longlist Oranje bekend”

Yvon Beliën verlengt bij Firenze

Op Yvon’s Instagram account lazen we maandag dat ze voor een jaar heeft bijgetekend bij Il Bisonte Firenze.

De uit Budel (Noord Brabant) afkomstige Yvon Beliën heeft tijdens haar internationale carriëre Duitsland, Italië en Turkije aangedaan en tekent nu voor het eerst een tweede keer bij dezelfde club bij:

  • 2013/14 Ladies in Black Aachen (D)
  • 2014/15 SSC Palmberg Schwerin (D)
  • 2015/16 River Volley Piacenza (IT)
  • 2016/17 Liu Jo Nordmeccanica Modena (IT)
  • 2017/18 Bursa BB (TUR)
  • 2018/19 Besiktas (TUR)
  • 2019/20 Galatsaray (TUR)
  • 2020/21 Il Bisonte Firenze (IT)
  • 2021/22 Il Bisonte Firenze (IT)

 

Lonneke Slöetjes stopt definitief

Lonneke Slöetjes stopt definitief met topvolleybal. Na 302 interlands laste ze vanwege de Covid-19 pandemie een welverdiende pauze in en tijdens die rustperiode besloot ze dat die tijdelijke pauze een definitief einde wordt. De nu 30-jarige in Lichtenvoorde wonende Slöetjes, kiest hiervoor om bij haar familie te kunnen zijn. Lonneke is een van de meest succesvolle speelsters uit de Nederlandse volleybalgeschiedenis.


Lonneke in actie (klik op de foto voor een eerbetoon van de Nevobo aan Lonneke op Youtube)

De in Varsseveld geboren Lonneke Slöetjes (1,92m) speelde achtereenvolgens in haar geboortedorp, toen bij Longa’59 in Lichtenvoorde, toendertijd een van de topteams in Nederland. Na drie jaar Eredivisie vanuit haar woonplaats verhuisde ze naar Oldenzaal om voor Pollux te spelen, ook weer in de eredivisie. Met zowel Longa’59 als Pollux werd ze tweede in de Eredivisie. Het team van Martinus maakte in die jaren trouwens de dienst uit vanwege het met internationals gevulde team (iets wat de Nevobo na seizoen 2020/21 ook weer wilt gaan doen trouwens).

De diagonaal kwam daarna terecht bij het Duitse USC Münster en vervolgens bij het Italiaanse Busto Arsizio. Helaas was ze dat jaar geblesseerd en kon ze niet spelen vanwege een schouderblessure. Lonneke Slöetjes keerde toen terug naar Duitsland en speelde een jaar bij SSC Schwerin (2014-2015). Bij Schwerin kwam ze helemaal tot har recht en dat bleef niet onopgemerkt en een jaar later tekende ze bij een van ‘s werelds beste clubs: Vakifbank Istanbul.

Samen met de toenmalige bondcoach van Nederland, coach Giovanni Guidetti, won Lonneke in vier seizoenen twee keer de Champions League en twee keer het WK voor clubteams. Ze werd drie keer kampioen in de Turkse competitie en won ook nog twee keer de Turkse beker. Ze werd in de Champions League en in de Turkse competitie verkozen tot beste diagonaal. In seizoen 2019/20 verruilde ze Vakifbank voor het Italiaanse Scandicci, waar ze het na 1 jaar voor gezien hield. Getriggerd door de Corona-pandemie besloot ze om een korte sabbatical in te lassen om op adem te komen en eens goed na te denken over de toekomst, maar die pauze blijkt dus nu een definitief einde te zijn geworden.

Hoewel Lonneke in 2008 haar debuut maakte in Oranje op de Montreux Masters, speelde ze in 2009 en 2010 geen interlands, maar dat werd daarna wel anders! Vanaf 2011 t/m 2020 was ze een vaste waarde in de vrouwenselectie. Ze groeide naar een ongekend niveau en vanaf 2015 behoorde Slöetjes tot de beste aanvalsters ter wereld. Onder leiding van Giovanni Guidetti, bij zowel haar club Vakifbank als Oranje, werd ze de belangrijkste aanvalster van ons nationale team.

Oranje speelde de sterren van de hemel op het EK 2015 in eigen land en in het Rotterdamse Ahoy speelde het de finale tegen Rusland, wat voor 11.000 toeschouwers helaas toch iets te sterk bleek te zijn.

Maar de aansluiting met de wereldtop was gemaakt en enkele maanden later stonden de volleybaldames in de finale van het OKT voor de spelen in Rio de Janeiro. Wederom was Rusland te sterk, maar het ticket was binnen en Nederland ging eindelijk weer naar de Olympische Spelen! Voor het eerst in 20 jaar deden we weer mee! In 1996 behaalden de dames de vijfde plaats op dit mondiale toernooi, terwijl de heren zelfs, zoals bekend, olympisch kampioen werden.

Tijdens de Olympische Spelen in Rio behaalde de Guidetti-girls de halve finale, die tegen China gespeeld moest worden. China, de latere Olympisch kampioen, won die wedstrijd en in de zogenaamde troostfinale om het brons waren de Verenigde Staten te sterk en werd er dus net naast het brons gegrepen.

Een positieve noot is wel dat Lonneke Slöetjes in 2016 uitgeroepen werd tot de beste diagonaal van het OKT, van de World Grand Prix én van de Olympische Spelen. Een mooi lijstje, waar ze zeker trots op mag zijn.

Na het plotselinge vertrek van Giovanni Guidette nam zijn voormalige assistent Jamie Morrison het over en wonnen de dames wederom zilver op het Europees Kampioenschap in 2017 en eindigde het team als vierde op de Wereldkampioenschappen in 2018, de hoogste plaats die ze ooit hebben bereikt.

Maar daarna gaat het minder goed. Bondscoach Morrison besluit om de dames wat vrij te geven na het veel te drukke clubseizoen, champions league en allerlei andere toernooien (CEV-cup, nationale bekers, challenge cups, wk voor teams, world cup) en te gaan werken aan een bredere basis. De VNL wordt afwisselend gespeeld met de vaste bekende namen en andere talenten uit de eredivisie en de buitenlandse competities. De bedoeling was om een grote selectie klaar te stomen voor het EK en natuurlijk het aankomende OKT in Italië. Nederland speelde helaas een teleurstellend EK en de eerste kans op een olympisch ticket werd gemist door met 3-0 van Italië te verliezen. De herkansing om zich te kwalificeren voor de spelen in Japan was in Apeldoorn in januari 2020 en helaas ging het ook in Apeldoorn mis. Nadat Jamie Morrison werd ontslagen na het teleurstellende OKT en EK moest de interim bondscoach Giovanni Caprara de dames in eigen land naar de spelen zien te krijgen. Hij slaagde er zoals bekend niet in. Lonneke Slöetjes maakte na het verloren OKT het seizoen af bij Scandicci en ongemerkt was daarmee haar volleybalcarriere ook ten einde.

In een interview met de Nevobo zegt Lonneke:

“Het afgelopen jaar heb ik gezocht naar drijfveren en motieven om weer te gaan spelen. De kriebels om weer te gaan spelen kwamen echter niet. Ik merk dat ik veel energie haal uit andere dingen die op mijn pad komen en die ik kan leren, bijvoorbeeld op het gebied van mijn studie. Daarnaast wil ik ook graag bij mijn familie in de buurt zijn nu. Ik ben heel dankbaar voor alles wat ik heb mogen meemaken. De successen met Oranje en Vakifbank zullen mij altijd bijblijven. En natuurlijk ook de vele vriendschappen die ik aan het volleybal heb overgehouden. Het is helemaal goed zo.”

Maret Grothues reageert:

“Lonneke was echt een speelster van wereldklasse. Met haar samen hebben we veel hoogtepunten beleefd! Ze won onder andere de Champions League en het WK voor clubteams en werd vaak benoemd tot ‘Meest Waardevolle Speelster’ of ‘Beste Diagonaal’ van grote toernooien. Ondanks al deze successen is ze een van de meest bescheiden mensen die ik ken. Zowel binnen als buiten het veld is ze een zeer prettig persoon die altijd voor mensen klaarstaat. Het was een eer om naast haar in het veld te staan en we gaan haar missen. Ze kan terugkijken op een heel mooie, succesvolle carrière!”

En ook Giovanni Guidetti heeft er mooie woorden voor over:

“Toen ik startte als bondscoach bij het Nederlands team was Lonneke een grote verrassing voor mij. Ik had geen goed beeld van wie zij was en wat ze kon, totdat Gil (Ferrer Cutino, assistent-bondscoach een paar jaar geleden) mij riep en zei: kom eens kijken naar deze diagonaal, zij is ongelooflijk. Ik zag haar aanvallen en zei: wow, wie is dat? En vanaf dat moment wist ik meteen hoe belangrijk zij zou worden voor Oranje. Ik heb haar toen direct laten contracteren bij Vakifbank en dat was het begin van een geweldig verhaal.

In mijn carrière heb ik veel geweldige speelsters mogen coachen, maar ‘Lonny’ staat echt in de top van mijn lijst omdat ik nog nooit een speelster heb meegemaakt die zo geliefd was. De staf, de fans, haar teamgenoten, iedereen hield van haar. Ze kwam altijd vrolijk naar de training, werkte altijd hard en gaf altijd alles wat ze in zich had. Echt een geweldig voorbeeld en een geweldig persoon. Ze was een speelster met nog meer menselijke kwaliteiten dan volleybaltechnische kwaliteiten, en dat zegt veel over iemand die zoveel heeft bereikt.

Lonneke zit in mijn hart en in mijn herinneringen en ik gebruik haar als rolmodel en voorbeeld voor jonge talenten. Ze werd binnen korte tijd een van de beste diagonalen ter wereld en deed dat met een houding om te leren en om zichzelf constant te verbeteren.

Daarnaast was ze altijd bescheiden en dat maakt haar tot zo’n groot kampioen. Ze keek nooit om naar wat ze had bereikt, maar was iedere dag bezig om beter te worden. Dit is een les voor iedereen en dit maakt dat ze voor mij een plek krijgt tussen de meest excellente atleten waar ik ooit mee heb gewerkt.”

Tenslotte een reactie van Joop Alberda, technisch directeur  van de Nevobo:

“Lonneke is een speelster die ambitie, verantwoordelijkheid en perfectionisme samenbracht en die zeldzame mix van eigenschappen maakt haar tot een bijzondere topsporter. Ze is altijd zeer bescheiden gebleven en ik vermoed dat ze zelf niet beseft hoe groot ze was als speelster. Haar bijdrage aan het Nederlandse volleybal wordt met grote letters bijgeschreven in de geschiedenis van onze sport. De Nevobo staat altijd voor haar klaar om haar te helpen nu ze aan een nieuwe fase in haar leven begint.”

Lonneke’s reis langs clubs:

  • 2001-2005 VCV Varsseveld
  • 2005-2009 Longa ’59 Lichtenvoorde
  • 2009-2011 Pollux Oldenzaal
  • 2011-2013 USC Münster
  • 2013-2014 Unendo Yamamay Busto Arsizio
  • 2014-2015 SSC Schwerin
  • 2015-2019 Vakifbank Istanbul
  • 2019-2020 Scandicci

Gewonnen prijzen:

  • 2 x goud Champions League (2017 en 2018)
  • 1 x zilver Champions League
  • 2 x goud WK voor clubs (2017 en 2018)
  • 1 x brons WK voor clubs
  • 3 x goud Turkse league
  • 2 x goud Turkse beker

Grote toernooien met Oranje (een samenvatting):

  • EK (2011, 2015, 2017, 2019)
  • WK (2014, 2018)
  • Olympische Spelen (2016)
  • World Cup (2019)

Gewonnen prijzen:

  • 2 x zilver EK (2015 & 2017)
  • 1 x brons World Grand Prix 2016
  • 4e op Olympische Spelen 2016
  • 4e op WK 2018

Eervolle vermeldingen:

  • Beste diagonaal Turkse competitie – seizoen 2015-2016
  • Beste diagonaal Olympische Spelen 2016
  • Beste diagonaal World Grand Prix 2016
  • Beste diagonaal Olympisch kwalificatietoernooi Tokio 2016
  • Beste diagonaal EK 2015 & 2017
  • Beste diagonaal Champions League 2017
  • 2 x Ingrid Visser award
  • GOAT award Volleybalkrant.nl
  • MVP van de Bundesliga in Duitsland
  • Talent van het jaar Eredivisie Nederland

Bron: diverse bronnen, o.a. Nevobo, FIVB, CEV, diverse clubwebsites

Anne Buijs bevestigd bij Braziliaanse club

Anne Buijs zal komend seizoen uitkomen in Brazilië. Anne tekende een 1-jarig contract bij Dentil Praia Clube. De 28-jarige passer/loper werd in mei al in verband gebracht met de club waar ook haar vriendin Ana Carolina da Silva speelt, maar officieel was die transfer toen zeker nog niet. Het vorige seizoen speelde Anne bij het Thy in Turkije, maar omdat de Turkse competitie door corona nog niet officieel was afgerond, kon ze niet eerder mededelingen doen over haar vertrek bij Thy.

Zelf zegt ze over de overstap: “Ik ben erg blij met de kans om bij één van de sterkste clubteams van Brazilië te gaan spelen. Voordat vorig seizoen de play-offs begonnen, stond Dentil Praia Club bovenaan op de ranglijst. Ze hebben zich ook meerdere keren gekwalificeerd voor het WK voor clubteams. Onze coach is assistent bij het nationale team van Brazilië.”

Door corona vindt Anne de overstap ook best wel spannend: “Het heerst hier nog behoorlijk, dus de situatie is niet ideaal. Deze week zijn we ook pas begonnen met heel lichte trainingen. De meiden hier hebben al sinds het begin van corona niet meer gespeeld. Vijf maanden zonder volleybal, dat is niet niks.”

Anne Buijs speelde in 2016, na de Olympische Spelen, al eens een seizoen in Brazilië, bij Rexona Ades en daarna speelde ze bij Nilüfer Belediyespor in Turkije, daarna bij Saugella Team Monza in Italië en in 2019 maakte ze weer een overstap naar de Turkse competitie (Thy).

Eerder liet Buijs weten, na de Olympische Spelen van 2020 te willen gaan trouwen met haar nieuwe teamgenote Ana Carolina da Silva. Toen werd er echter nog vanuit gegaan dat de spelen dit jaar zouden plaatsvinden.

Anniek Siebring naar Finland

Anniek Siebring verruilt VFB Sühl komend seizoen voor een club in de Finse competitie. Ze een éénjarig contract getekend bij LP Viesti Salo, een club die zich in de laatste jaren steeds hoog wist te kwalificeren.

De uit het Drentse Sleen afkomstige 23-jarige Siebring kwam in Nederland uit voor Lycurgus en VC Sneek. Bij VC Sneek was Anniek erg succesvol in de Eredivisie. In 2018 koos ze voor nog een stap omhoog en vertrok ze naar de Duitse competitie. Ze tekende een contract bij VFB Sühl, waarmee ze de afgelopen twee seizoenen in de eerste Bundesliga speelde. Het afgelopen seizoen speelde ze daar samen met Hester Jasper, die dus nu naar Stuttart is vertrokken.

De toenmalige Nederlandse bondscoach Jamie Morrison had Anniek opgemerkt bij VFB Sühl en in de zomer van 2019 kreeg ze de kans om nog meer indruk te maken binnen Oranje. Ze maakte haar debuut in oranje in de Volleyball Nations League.

Hoewel Anniek het laatste seizoen nog vocht tegen degradatie, zal ze in Finland hoogstwaarschijnlijk voor het eremetaal gaan strijden. En hoewel de Finse competitie niet heel hoog aangeschreven staat, zal de Sleense passer-loper bij LP Salo wel de kans krijgen om uit te komen in de Champions League, mits ze de competitie winnend afsluiten. Heel veel kans zullen ze overigens niet maken in de Champions League, want in 2019/20 werd de poulefase afgesloten zonder ook maar een punt gewonnen te hebben.

Femke Stoltenborg naar Schwerin

Femke Stoltenborg wordt bij SSC Palmberg Schwerin de opvolgster van Britt Bongaerts. Britt vertrekt naar het Poolse Lotz. Femke maakte op Facebook een videoboodschap waarin ze het nieuws aankondigde. Hier kun je het bericht bekijken: het bericht.

Femke Stoltenborg speelde afgelopen afgebroken seizoen samen met libero Kirsten Knip in de Roemeense competitie voor CSM Volei Alba Blaj. Voor Roemenië had Femke al zes seizoenen in Duitsland gespeeld bij onder andere Allianz MTV Stuttgart en Ladies In Black Aachen. Ook heeft ze ook nog in de Italiaanse en Poolse competities gespeeld.

De 1,90 lange spelverdeelster was als basisspeelster van grote waarde voor haar Roemeense team, waarmee ze het tot de groepsfase van de Champions League schopte. Toen het seizoen abrupt stopte kreeg Volei Alba Blaj het landskampioenschap toegewezen.

Afgelopen maart maakte Femke nog bekend te stoppen bij Oranje. Haar hoogtepunten bestonden uit twee EK-medailles en de net niet bronzen plak (vierde plek dus) op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. Jamie Morrison verkoos Femke Stoltenborg steeds minder vaak ten gunste van Britt Bongaerts en na 244 interlands gooide ze de handdoek in de ring voor wat betreft de oranje Volleybaldames.

Femke Stoltenborg is met haar 28 jaar echter nog niet uitgerangeerd en ze heeft te kennen gegeven actief te blijven bij een club. In 2020/21 maakt ze dus haar rentree in de Bundesliga 1, bij SSC Palmberg Schwerin. De coach van Schwerin, de Duitse bondscoach Felix Koslowski, nam dit seizoen afscheid van beide spelverdeelsters. Denise Hanke besloot helemaal te stoppen met volleybal en Britt Bongaerts vertrekt naar Polen. Schwerin heeft inmiddels al twee nieuwe spelverdeelsters, want naast Femke Stoltenborg zit ook de Duitse Denise Imoudu bij de selectie. Denise speelde eerder onder andere bij de Ladies in Black, samen met Kirsten Knip, Marrit Jasper en Nicole Oude Luttikhuis. De laatstgenoemde komt Femke komend seizoen ook weer tegen, want Nicole gaat haar tweede seizoen in bij deze Duitse topclub.

Ook Kirsten Knip neemt pauze tot januari 2021

In navolging van Lonneke Slöetjes en Celeste Plak heeft nu ook Kirsten Knip besloten om tot januari 2021 niet in actie komen. Kirsten (27) traint deze zomer wel mee met Oranje op Papendal. In seizoen 2019/20 speelde de libero een jaartje voor het Roemeense Blaj.

Kirsten vertelt: “Ik had in Roemenië kunnen blijven spelen, maar privé heb ik een moeilijke tijd gehad. Ik wil nu echt even bij mijn familie zijn om dit alles samen te verwerken en een plek te geven. Ik blijf graag volleyballen en zal mezelf de komende maanden in Nederland fit houden. Ik speel al jaren in het buitenland, maar voel dat ik nu gewoon even thuis moet zijn.” En na de beslissingen van Lonneke en Plak vinden wij deze beslissing heel begrijpelijk.

Kirsten Knip heeft een indrukwekkende staat van dienst:

  • Zo begon ze ooit bij Madjoe in Enkhuizen in 2002, waar ze tot 2007 speelde, gevolgd door:
    Simokos (Bovenkarspel)
  • Talent Team van de HAN Hogeschool
  • TVC Amstelveen (2010/11)
  • Alterno Apeldoorn (2011/12)
  • Sliedrecht Sport (2012-14)
  • Istres Ouest Provence Volley-Ball (Frankrijk, 2014/15)
  • Rote Raben Vilsbiburg (Duitsland, 2015/16)
  • Ladies in Black Aken (Duitsland, 2016/19)
  • Blaj (Roemenië, 2019/20)

Kirsten Knip speelde in 2012 voor het eerst in het Nederlands team. Ze won zilver op het EK van 2015, brons in de World Grand Prix van 2016, weer zilver op het EK van 2017 en eindigde ze als vierde op het WK van 2018. Ze deed niet mee aan de Olympische Spelen van Rio in 2016.

Britt Bongaerts naar Lotz

Na 2 succesvolle seizoenen bij Schwerin verruilt de 23-jarige Limburgse Britt Bongaerts Duitsland voor Polen. Ze wordt de tweede spelverdeelster naast de inmiddels 30-jarige Aleksandra Pasznik in de poolse kampioen van 2019: LKS Commerceon Lódz.

Britt startte haar profcarrière bij TalentTeam Papendal en in 2014 begon ze bij vijfvoudig Nederlands kampioen Eurosped TVT, waar ze in dat jaar de tweede plaats om de landstitel won. In 2015 speelde ze een seizoen bij het noodlijdende Ladies in Black om daarna een jaartje in Münster te spelen. In seizoen 2017/18 kwam ze voor een seizoen terug bij het vernieuwde Ladies in Black Aachen om vervolgens twee jaar bij SSC Palmberg Schwerin (2018/2019 en 2019/2020) te spelen. Samen met Schwerin won ze twee keer de Duitse supercup, ook nog de Duitse beker en werd ze tweede om de landstitel. Met Schwerin speelde ze ook Europees in de Champions League. Met Schwerin speelde Britt het afgebroken seizoen 2019/20 19 wedstrijden en eindigde abrubt, maar toch aan kop van de competitie. Tijdens het WK van 2018 werd ze met Nederland vierde en in het EK van 2019 speelde Britt met de volleybaldames in de kwartfinale tegen Turkije, wat helaas het eindstation was voor het Nederlandse team.

Net als vele andere internationals kreeg Britt in het begin van 2020 noodgedwongen veel tijd om met haar familie en vrienden door te brengen. Nog nooit was ze zo lang thuis geweest.

Celeste Plak neemt volleybalpauze tot januari 2021

De 24-jarige Celeste Plak heeft, net als Lonneke Slöetjes besloten om een half jaartje pauze te nemen. De 1 meter 90 lange buitenaanvalster heeft gedurende de verplichte “Corona-pauze” gemerkt dat een onderbreking in haar fulltime volleybalbestaan erg belangrijk is gebleken en derhalve besloten deze break te verlengen tot en met heel 2020.

Continue reading “Celeste Plak neemt volleybalpauze tot januari 2021”

Yvon Beliën naar Firenze

Yvon Beliën keert na 3 seizoenen in Turkije terug naar Italië. De 26-jarige Beliën heeft eerder bij Piacenza (15/16) en Liu Jo Nordmeccanica Modena (16/17) gespeeld en zal nu gaan spelen voor Il Bisonte Firenze. In Turkije speelde de afgelopen drie jaar voor Bursa (17/18), Besiktas (18/19) en het afgelopen, afgebroken seizoen voor Galatasaray.

Yvon is weer gretig naar de bal en zegt in een interview op de clubwebsite: “Met de dag word ik enthousiaster en ongeduldiger om naar Florence te komen. Ik mis tijdens deze coronapandemie het volleybal echt en kan niet wachten tot we weer mogen spelen. We hebben een jong team, rijk aan talent. Ik ben ervan overtuigd dat we tijdens het seizoen veel kunnen groeien en verbeteren.”